Iedereen kent het belang van vrijwilligers. Menig maatschappelijke instelling en ook veel evenementen zouden zonder hun belangeloze inzet niet kunnen bestaan. Ook op minder in het oog springende zaken zijn vrijwilligers aan het werk: individuele aandacht en ondersteuning. Het onderstaande verslag is hier een getuigenis van.
Dit werk is niet alleen voor deze zaken van belang maar geeft ook de vrijwilliger zelf veel voldoening. Ook hiervan lijkt dit schrijven een duidelijke bevestiging.
‘Meer mens’: het verhaal van Mark & Henk
Als Mark de deur van Thebe Heilaarstaete opent, laat hij zijn eigen wereld even achter. Zijn werk, de afspraken in zijn agenda, de snelheid van de dag. Binnen wacht een andere wereld. Een wereld die hij een jaar geleden nog niet kende, maar die inmiddels een vanzelfsprekend onderdeel van zijn week is geworden.
Gewoon samen zijn
Henk zit meestal al te wachten.”Het eerste wat ik eigenlijk altijd krijg, is een grote glimlach”, vertelt Mark, “Én er ligt vaak al een stapel spelletjes klaar.” Ze drinken koffie, spelen een potje Rummikub, praten wat. Soms valt er een stilte, soms wordt een herinnering opgehaald of iets gedeeld waar om gelachen wordt. Juist die eenvoud raakt hem. “Het hoeft niet groots. Gewoon samen zijn. Dat is al genoeg.”
Vrijwilligerswerk lag niet voor de hand. Mark kende de zorg niet en wist weinig van de doelgroepen van Heilaarstate. Toch voelde hij al langer dat hij iets wilde doen buiten zijn werk en sociale kring. Die gedachte ontstond niet in Nederland, maar duizenden kilometers verderop. Mark reist graag, hij is iemand die plekken opzoekt waar het leven anders verloopt dan hier. Gaat naar de stille dorpen waar mensen leven met weinig middelen en veel veerkracht. “Daar besef je hoe vanzelfsprekend onze wereld is. Dat maakt bewust en dankbaar.” Deze dankbaarheid bracht ook vragen voor Mark met zich mee. Wat doe je met alle -bijna vanzelfsprekende- mogelijkheden die je hebt? Met je goede gezondheid, eigen vrijheid en alle tijd die je kunt besteden?
Toen hij een oproep voor vrijwilligers bij Heilaarstaete zag, stuurde hij een bericht. Zonder precies te weten waarvoor hij zich aanmeldde. “De vrijwilligerscoördinator vertelde over mensen die ondersteuning nodig hebben vanwege NAH, Gerontopsychiatrie en Korsakov, en vroeg of ik daarvan terugschrok. Maar ik dacht eigenlijk alleen maar: ‘Het zijn toch gewoon mensen? We gaan het wel zien.”
Te gast
Zo ontmoette hij Henk. De ene keer bruist Henk van energie, de andere keer is hij wat stiller of vermoeid. “In het begin dacht ik dat ik ervoor moest zorgen dat het gezellig werd. Nu weet ik dat het daar helemaal niet om gaat. Ik hoef niets te presteren. Ik ben te gast in Henks’ huis. Het is ook een beetje onthaasten in die zin, voor mij. In Henks’ tempo meegaan.”
Natuurlijk hoopt hij dat zijn komst iets betekent voor Henk. Dat hij hem even uit het piekeren haalt, hem een fijne middag bezorgt of simpelweg een reden geeft om uit te kijken naar de woensdag. “Als we samen een spelletje spelen, zie je dat hij even in het moment is. Even niet bezig met alles waar hij over kan malen. Dan ben ik blij voor hem”.
Meer mens
Maar gaandeweg ontdekte Mark dat hij er zelf ook heel veel aan heeft. “We leven vaak in onze eigen bubbel; Werk, vrienden, afspraken. Dan vergeet je bijna dat er nog zoveel andere werelden bestaan. Hier word ik daar iedere week opnieuw aan herinnerd. Ik voel me er meer mens door.” Hoewel hij veertig uur per week werkt, voelt zijn vrijwilligerswerk nooit als iets dat er óók nog bij moet. “Het kost me maar twee uur per week. Waarschijnlijk had ik anders iets voor mezelf gedaan. Achter een beeldscherm gezeten, of wat dan ook. Nu deel ik die tijd met iemand anders. Dat levert hoe dan ook toch meer op”.
Aan mensen die twijfelen over vrijwilligerswerk heeft hij daarom geen ingewikkeld advies. “Eerder opgedane ervaring is niet noodzakelijk Je hoeft geen ervaring te hebben. Je hoeft niet precies te weten wat je kunt betekenen. Je moet alleen bereid zijn om een eerste stap te zetten.” Soms blijken de grootste ontmoetingen verrassend klein te zijn. Een kop koffie. Een spelletje. Een lach die al op je wacht voordat je bent gaan zitten. Misschien is dat precies wat Mark bedoelt wanneer hij zegt dat vrijwilligerswerk hem meer mens maakt.
=O=
Overweeg jij ook vrijwilligerswerk?
Kom eens langs voor een kop koffie en ontdek zelf wat er allemaal mogelijk is bij Thebe Heilaarstaete (voorheen Lucia).
Hella Timmermans, Coordinator Vrijwilligers, 06 10 39 84 12
NB Om de privacy van onze bewoner te beschermen hebben we in dit verhaal een andere naam voor Henk gebruikt
